Sieć. Alienacja to, czy wspólnota?

Konkurs na plakat Galerii Plakatu AMS miał niedawno swoją siódmą odsłonę. Brałem w niej udział — w takim rozumieniu, że wysłałem swoje trzy zgłoszenia. Na wysłaniu się skończyło, bo wyróżnienia i nagrodę główna zdobyły inne osoby.

Poniżej przedstawiam moje trzy zgłoszenia do konkursu oraz krótki opis moich wrażeń pokonkursowych, które mocno zwiane są również z innymi tego typu konkursami. Niezwłocznie dodam, że nie mam nic przeciwko — wręcz przeciwnie.

Aby powiększyć miniatury, wystarczy je kliknąć.

  

***

Oglądając prace zgłoszone na konkurs znalazłem wiele takich, które spokojnie mogłyby wygrać, były też takie, które nie wyglądałyby dobrze nawet, jako podkładka pod myszkę (jak na przykład moje?).

Niektóre z nich prezentowały sieć, jako wspaniały ewenement, który ludzi zbliża, łączy pokolenia i pozwala na nieskrępowane komunikowanie się pomiędzy wszystkimi narodami świata. Po przeciwnej stronie z gromkim sprzeciwem na ustach stały plakaty, pokazujące jak sieć izoluje nas od prawdziwie międzyludzkich kontaktów, zmienia w blokowiska pełne niebiesko się mieniących okien, ogranicza wolność, umożliwia inwigilację, przytłacza informacją, a nawet ułatwia przejście na ciemna stronę mocy.

Z resztą takie były założenia konkursu — opowiedzieć się po jednej ze stron. Pewien procent plakatów pokazywał trud związany z takim radykalnym i skrajnym podejściem do tematu. Dwa z plakatów wyróżnionych (a jeden na pewno) można by zaliczyć do tej wypośrodkowanej prawdy, która, na marginesie dodam, jest chyba prawdą, prawdziwą. Trudno uważać Internet za zjawisko w natury złe albo dobre. Wszystko zależy od sposobu i celu w jakim go używamy — z resztą, jak z większością rzeczy w życiu, ale to już inna historia.

***

Kiedy do konkursu zgłoszonych zostaje przeszło czterysta projektów, trudno wybrać finalistów, a już na pewno zwycięzcę. Twierdzę tak, tylko w oparciu o własne przemyślenia, może jury nie miało żadnych problemów.

Z perspektywy czasu (i będę o tym pamiętał na przyszłość) myślę, że już najtrudniejszowatosciowe jest zgłoszenie pracy do takiego konkursu. Dlaczego? Proste skojarzenia, które spełniają swoją rolę w reklamie zewnętrznej, są łatwo dostępne dla wszystkich uczestników, a pięć doskonałych pomysłów, opartych o ten sam motyw przewodni, daje pięć nieoryginalnych prac. Można też popaść w paranoję, operującą schematem, jak to jest takie proste, to wszyscy na to wpadną — cała reszta projektujących myśli tak samo, a nikt prostego pomysłu nie wykorzystuje. Po trzecie, wśród ogromu plakatów na ten sam temat, funkcjonują inne mechanizmy zauważalności, niż na ulicy, gdzie sąsiadem dla dyskusji o sieci, jest promocja kurczaka.

Jakie z tego wnioski? Żeby wygrać taki konkurs, trzeba więcej niż tylko zaprojektować plakat dobry. I to wszystko, przepisu w zasadzie brak. Można też zapomnieć o regułach z regulaminu, a nawet nagiąć je z rozmysłem.

Muszę tutaj też dodać, że nagrodę główną i wyróżnienia uważam za zasłużone. Jedna cecha je łączy, kiedy zobaczyłem je po raz pierwszy pomyślałem, Co do licha…, ale już kwadrans później Aaa, faktycznie & mdash; już rozumiem…, — ale czy na pewno? Podziwiam — szczerze.

Następny konkurs w jakim mam zamiar wziąć udział to projekt logo Roku Herberta (2008) — obym o wymyślonych dziś prawidłach, jutro nie zapomniał.